Jij denkt echt dat alles om jou draait he?

Tijd voor een boodschap

Een normale dinsdagmorgen, ik doe op mijn gemakje mijn wekelijkse boodschapjes bij de plaatselijke buurtsuper.

Op de achtergrond hoor ik een moeder mopperen op haar peuter. Zoontje wilt graag de mooie roze biggetjes die zo verleidelijk in het vak liggen. Maar moeder vindt dat geen goed idee. Ik hoor de irritatie in haar stem, waaruit ik opmaak dat het niet het eerste artikel is waar om gevraagd wordt. Ik vervolg mijn weg door de winkel en bij de kassa kom ik moeder en zoon wederom tegen. Ditmaal heeft zoonlief de chocolade eieren in de smiezen en smeekt hij zijn moeder om zo’n ei, alsof zijn leven ervan af hangt. Ondertussen is moeder met woeste handelingen bezig om alle boodschappen op de band te leggen en doet zij een verwoede poging om haar portemonnee te vinden. Ik aanschouw het stressvolle tafereel en voel de neiging opborrelen om deze mevrouw te voorzien van een begripvolle; ‘Relax’ het komt wel goed.. Totdat ze ontploft tegen haar zoon:

Ze pakt hem fel bij zijn arm en slingert hem half door de winkel en roept woedend tegen hem “Jij denkt echt dat alles om jou draait he”!? 

55e734d314000077002e4bd9


Hoe stressvol en deels verklaarbaar de reactie van deze moeder ook is. Mijn pedagogische radar gaat direct draaien en eigenlijk moet ik van binnen heel hard lachen. In mijn hoofd gaat het toneelstuk verder en reageer ik op de mevrouw met:

Ja! Uw zoon denkt inderdaad dat alles om hem draait, hij is namelijk EEN PEUTER. De fase waarin hij ‘zoals u zojuist geconstateerd heeft’ denkt dat alles om hem draait en hij reageert vanuit impulsen. Hij is daarmee dan ook nog niet in staat om te denken: mama doet nu boodschappen en heeft stress, dus kan ik nu maar beter rustig achter haar aanhobbelen en precies doen wat zij zegt.

Wellicht kan hij dat, 1 minuut.. totdat hij de kleurrijke chipszakjes ziet schitteren, of de spidermanlolly’s.. tja, dan heeft dat even prioriteit voor hem. En ja.. dat is lastig voor mama. Vooral als je geconcentreerd je lijstje dat je net thuis hebt laten liggen op de keukentafel probeert te herinneren. Begrijp me niet verkeerd, elke moeder komt in dit soort stresssituaties terecht en het is dan ook echt geen schande als je daardoor eens uit je slof schiet tegen je kind. Maar soms vind ik het wel belangrijk om te beseffen wat je eigenlijk tegen je kind zegt in welke fase. 

Eyeopener

Een peuter leert in zijn ontwikkelingsfase om zijn impulsen onder controle te houden. Dat is een lastige vaardigheid en kan daardoor nogal eens gepaard gaan met een driftbui. Ook leert hij omgaan met de wensen en behoeften van zichzelf en een ander. Hiermee wordt duidelijk dat hij zijn eigen ik gaat ontwikkelen. Vanaf ongeveer 30 maanden zal een kind dan ook meer plezier gaan halen uit het voldoen aan de wensen van anderen, zoals opvoeders. 

Dus voordat we onze peuters aanspreken op het feit dat zij dénken dat alles om hen draait, moeten we eerst even nagaan of dit een hatelijk verwijt is of gewoon een feitelijke constatering die past in zijn ontwikkeling.

♥ Liefs Amanda

Continue Reading