Over baby’s krijgen en anti-slaap praktijken

Natuurlijk ben ik super gelukkig dat we weer een baby’tje mogen krijgen en probeer ik zoveel mogelijk te genieten van deze zwangerschap. Maar eerlijk gezegd kwam er wel een lichtelijke paniek opzetten omdat ik nu weet wat er komen gaat (waarschijnlijk). Waar ik  bij Lize alles vrij zonnig inzag, ken ik nu de harde werkelijkheid: Storm met af en toe een glimp van de zon.  En ja, dan spreek ik inderdaad voor mijzelf.
Hetgeen waar ik het meest tegenop zie als baby #2 wordt geboren, zijn de gebroken nachten. Ik kon mij er niet zoveel bij voorstellen hoe het zou zijn als je een baby hebt die elke nacht om de zoveel uur gevoed, getroost en gewiegd moet worden. Ik dacht “Dat regelen we wel even” en dan weer vrolijk verder slapen en de baby dus ook. Niet rekening houdend met slaaploosheid door het slaapgebrek, zorgen over of de baby nog wel ademt en pijnlijke tieten die op ontploffen staan.

Nu ben al ik niet bepaald de Doornroosje van de familie. Al sinds mijn schooltijd heb ik grote moeite om een fatsoenlijke nachtrust te pakken. Bij mij gaat het een beetje om en om, de ene nacht slaap ik goed de andere niet. Net zoals oma’s dat zeg maar hebben. Ik slaap vaak onrustig en ik bezit de fantastisch kwaliteit om in bed even een fijn piekermomentje in te lassen. Tijdens mijn zwangerschap sliep ik trouwens als een roosje, wat een uitkomst was dat. Maar dat werd natuurlijk lichtelijk verstoord toen baby Lize zich aandiende en ik mijzelf geen raad wist met mijn overbezorgde gevoelens en hormoonexplosies.

Ik heb zeer zeker een half jaar lang nachten gemaakt van +/- 3 uur. Niet doordat we een kind hadden dat ’s nachts vaak wakker was, nee hoor.. ik was zelf gewoon een beetje van de rel waardoor ik moeite had met inslapen en doorslapen. Ik weet ondertussen dat dit deels werd veroorzaakt door hormonen. Na 6 maanden ging dit beter en werd ik weer een beetje mens. Maar het dromen en slaapwandelen blijft toch een heikel puntje waar het hele gezin soms onder lijdt. Soms werd ik wakker en stond ik midden in de kamer een vrachtwagen tegen te IMG_20160703_201646houden, of duwde ik Stefan bijna uit bed omdat hij zómaar bovenop Lize was gaan liggen. Of die keer dat ik Lize bruut uit bed trok omdat er iets ergs met haar gebeurde.. oepsie! Ook nu storm ik regelmatig de gang op omdat Lize op de overloop rondloopt zonder dat het traphekje dicht is. Zodra het lampje naast mijn bed aan wordt gedaan door manlief die een halve hartverzakking heeft ondergaan door mijn gebrul, ben ik altijd meteen wakker en schaam ik mij diep. Slaapwandelen is zeg maar echt mijn ding. Ik hoop van harte dat ik die genen niet doorgeef, anders kan het nog wel eens druk worden op de gang.

 

Ik kan er nu om lachen, maar in die periode was het weinige slapen een serieus probleem waar je op een gegeven moment psychisch en lichamelijk last van krijgt. Hiervoor ben ik meerdere malen bij de dokter geweest. Met slaapmedicatie kon ik het niet-slapen tijdelijk doorbreken. Maar uiteindelijk is het natuurlijk een psychische en lichamelijke oorzaak die lastig op te lossen is. Ook heb ik de nodige forums afgespeurd naar verhalen van mensen waarin ik herkenning kon vinden. Gelukkig ben ik niet de enige die dit probleem heeft ervaren. Sommige vrouwen blijven nog jarenlang slaapproblemen houden na de geboorte van hun kind. De enige echte oplossing voor dit probleem is in mijn ogen het zoeken naar dingen die ontspannend werken maar tegelijkertijd wel energie kosten. Op die manier ga je voldaan je bed in. Denk aan een dagtripje waarbij je kunt genieten van elkaar, sporten of een (korte) vakantie.  

Nighty Night!

♥ Amanda

 

 

Continue Reading

Een plas in de kast..

Ik hou van schone kindjes. Vooral als ze naar het kinderdagverblijf zijn geweest. Bij thuiskomst vind ik namelijk de halve zandbak in de schoenen, tussen de tenen, in de haren en in de nekplooi. Een heerlijke mengeling van zand en zonnebrand. Ik vind het vies om ze zo naar bed te laten gaan, dus even afspoelen onder de douche is vaste prik na een warme dag.

Dat douchen vindt plaats middels een vast ritueel. Aangezien mevrouw graag zelf doet, beginnen we altijd met de sokken. Om vervolgens over te gaan in een jolige stoeipartij waarbij madame over de grond rolt en in een deuk ligt terwijl moeders een romper en luier probeert te trotseren.

Een stoeipartij, en wat strenge woorden later loopt mijn dreumes dan trots over de bovenverdieping in d’r blote nakie te paraderen. Eerst doet ze even een check up in de spiegel, als dat verwonderend is goedgekeurd rent ze naar d’r speelgoed om daar met d’r blote billen tussen te gaan zitten. Dit alles terwijl ik mijn best doe alle spullen bij elkaar te rapen voor de douchesessie met mijn dochter en haar al tig keer heb geroepen om naar de badkamer te komen. Oh ja, als kers op de taart mag Lize altijd lekker zelfstandig een washandje uit de kast pakken.

Ja en toen gebeurde het. Dramatisch kwam ze de overloop op gerend terwijl ze druk gebarend naar de kast en al meppend op haar private parts, mij iets duidelijk probeerde te maken. Ik interpreteerde het als: Daar mam, kijk! Daar is iets gebeurd, dat kwam hierrrr vandaan! Toen ik ging kijken bij de kast trof ik een natte plek aan met een hoop spetters tegen en in de kast.

Ik zie meteen voor me hoe ze met een krachtige straal zo de kast in pieste.

Het was zo’n momentje.

♥ Amanda

 

Continue Reading

De invloed van testosteron op het gedrag van jongens

Nu heb ik geen direct vergelijkingsmateriaal thuis rondlopen. Maar door de jaren heen heb ik tijdens mijn werk in het onderwijs en de kinderopvang wel degelijk een verschil tussen jongens en meisjes gezien. Zo werk ik momenteel op een kinderdagverblijf waar op mijn groep een explosie van testosteron rondloopt. De jongetjes zijn duidelijk in de meerderheid, en al is geen jongen hetzelfde, ik ben wel degelijk van mening dat het begrip uitrazen een noodzakelijk kwaad is binnen deze groep kinderen.

Mijn interesse wordt dan ook getriggerd door de vraag waar dat drukke gedrag vandaan komt. Waarom is een jongensgezin vaak fysiek drukker en waarom worden jongens zo opgewonden door geweld en agressie?

Martine Delfos schreef een bult aan leuke boeken en artikelen over de duidelijke verschillen tussen jongens en meisjes in de huidige maatschappij die mij enorm inspireren om mijn visie op het gedrag van kinderen eens door een andere bril te bekijken.

 

De kracht van testosteron

Verklaring voor druk gedrag bij jongens kan onder andere worden gezocht in de productie van testosteron. Dit vindt bij jongens in de baarmoeder al in grotere hoeveelheden plaats en heeft invloed op de ontwikkeling van de hersenen van jongens.

De productie van testosteron remt de ontwikkeling van de linker hersenhelft en stimuleert de ontwikkeling van de rechterhersenhelft. Dit heeft als gevolg voor mannen dat de taalontwikkeling minder ontwikkeld is  (vaker stotteren, dyslexie en linkshandigheid). En blijkt de rechter hersenhelft juist sterker ontwikkeld (rekenen en wiskunde). Daarnaast heeft het invloed op een verminderd empathisch vermogen, minder angst voor gevaar en een sterk gevoel voor competitie.

Ook is er een verband op te merken tussen het testosterongehalte en agressie. Dit is al zichtbaar bij baby’s. Meisjes kiezen vaker zachte knuffels met zachte kleuren, terwijl jongens vaker hard en felgekleurd speelgoed kiezen. In de kleutertijd spelen meisjes liever coöperatief in kleine groepjes terwijl jongens vaak in grote groepen rennen, klimmen en stoeien. Jongens zijn tevens erg geïnteresseerd in spellen met geweld. Testosteron zorgt er ook voor dat jongens daadkrachtiger zijn bij gevaar. Ze kiezen meestal voor fight or flight. Terwijl vrouwen zich juist meer richten op de zorg om hen heen.

Waarom jongens slopen

Jongens willen graag door middel van fysiek spel onderzoeken hoe een situatie in elkaar zit. Om diepte te onderzoeken stort een jongen zich van de bank om te kijken hoe groot de afstand tot de vloer is en een meisje observeert voorzichtig de hoogte om een goede inschatting te maken. Als je een groepje kleuters aan een klei taakje zet zul je al snel opmerken dat de meisjes netjes met vormpjes aan de slag gaan, terwijl jongens de klei kneden, erin prikken en deze over de tafel uitsmeren. Resultaat bij de meisjes is een keurig afgerond werkje, resultaat bij de jongens: ‘chaos’, aldus zo is onze neiging om het jongensresultaat te beoordelen. Maar eigenlijk wordt hier heel goed duidelijk dat het wel degelijk een doel heeft wat de jongens aan het doen zijn. Ze onderzoeken namelijk het materiaal. Een jongen zet hier eigenlijk gewoon zijn technische kant aan het werk.

Wat wij zien als slopen is eigenlijk het onderzoeken van de technische mogelijkheden van materiaal.

Observeer eens als een man

Vrouwelijk opvoeders irriteren zich al gauw aan het ruwe spel van jongens. Doe eens rustig! Pas op! Kijk uit! Straks doen jullie elkaar pijn! Het zijn een aantal kreten die vrouwen vaak naar het hoofd van jongens slingeren omdat ze de situatie ‘te spannend’ vinden worden. Het blijkt dat mannelijke opvoeders geen moeite hebben met dit gedrag. Mannen begrijpen dit gedrag en zien het grote gevaar er ook niet van in. Dit maakt duidelijk dat het ruwe spel van jongens vaak ten onrechte negatief wordt beoordeeld door vrouwen en dat jongens dus vaak te maken hebben met negatieve reacties op hun gedrag, wat  hun ontwikkeling niet ten goede komt.

jongens-stoeien

Jongens spelen graag in grote groepen, maar zodra onduidelijk is wie ‘de baas’ is in de groep ontstaat er onrust binnen de groep. Er moet sprake zijn van een hiërarchie, dat geeft rust voor jongens. Er is dan ook sprake van een pikorde, deze wordt vastgesteld door letterlijk uit te vechten wie de sterkste is. Jongens doen dit steeds opnieuw bijvoorbeeld als er een nieuw jongetje in de klas komt, omdat dit veiligheid biedt. Dit gaat dan ook gepaard met de nodig blauwe plekken. Als jongens ouder worden gaat dit gedrag over in wie de duurste auto heeft het hoogste inkomen enz.

Meisjes (en vrouwen) zoeken veiligheid op een andere manier, niet in wie fysiek het sterkst is, maar in wie het liefst gevonden wordt. Lief gevonden worden biedt veiligheid: wie men lief vindt, valt men in principe niet aan. Waar jongens hun aangeboren neiging tot agressie inzetten via competitie om overwicht te hebben, zetten meisjes hun aangeboren neiging tot empathie in om veiligheid te creëren. Ze doen aardig naar anderen. De ander moet overigens niet in de gaten hebben dat het aardige gedrag dit doel heeft, anders wordt het onecht gevonden en ‘telt’ het niet als ‘aardig’, maar als ‘schijnheilig’ of ‘manipulatief’.

 

Kortom deze feitjes hebben mij als ‘pedagoog’ toch de ogen geopend en zijn altijd goed om in je achterhoofd te houden op het moment dat je je afvraagt wat de onrust in een groep veroorzaakt. Door in te spelen op de biologische kenmerken van jongens en meisjes kom je weer een stapje verder in je rol van pedagoog. Daarbij is het natuurlijk van belang om in je achterhoofd te houden dat geen enkel kind hetzelfde is en er altijd onderlinge verschillen zijn. 

♥ Amanda

 

Continue Reading

Waarom ik een voorstander ben van een kraamfeest

Voor mij was het totaal niet iets waar ik lang over na moest denken. Ik wilde kraamvisite. Punt. Uit. Het leek me wel gezellig; met z’n allen aan de koffie, thee en beschuit met muisjes terwijl ons kleine hummeltje tevreden ligt te slapen. Relaxed, ontspannen, en praten over hoe fijn we het nu hebben met z’n drieën. Ja hoor, ik tekende ervoor.

SO FAR SO GOOD..

Dat we een wolk van een baby hadden stond absoluut vast. We hadden het getroffen met een makkelijke baby. En zoals ik graag wilde stroomde de visite al snel binnen. Veel kaartjes hadden we niet verstuurd, al met al een stuk of 50. Maar ik vond het zo druk met al die lieve mensen die zo blij voor ons waren. Het koste mij zoveel energie! Ik snakte naar ‘niks op de planning’, rustig naar het toilet kunnen zonder dat de visite op me wacht, klungelen met borstvoeding zonder dat opeens een vage kennis zijn hoofd om de hoek steekt. Ik wilde mijn baby in bad doen, wandelen met mijn baby, 3x per dag douchen en vooral ongegeneerd lamlendig liggen wezen. Maar daar was geen tijd voor, de agenda puilde uit met afspraken. En als klap op de vuurpijl stond zo nu en dan plotseling een kennis voor het raam terwijl ik net een poging tot ‘chillstand’ deed. Her en der stelden we wat visites uit, verzette we eens een afspraak en lastten we quality-time in. Maar dat zorgde ook niet echt voor verbetering in mijn anti-kraamvisite gevoelens, die overigens niet persoonlijk bedoeld zijn.

Donkere wolk

Voor de visite trok ik de boel toch allemaal even recht. Kammetje hier, make-uppie daar, leuke blouse aan en tot slot toverde ik een vrolijke glimlach tevoorschijn. Maar ondertussen ging het bergafwaarts door het gebrek aan rust. Ik kon mij door de volle agenda er niet toe zetten overdag te slapen. En ´s nachts sliep ik sowieso al niet door de storm van hormonen die door mijn lichaam raasde. Resultaat: een hoopje ellende. ik had me nog nooit zo slecht gevoeld. Ik was niet heel ver verwijderd van een postnatale depressie.

KRAAMFEEST, WAT EEN UITKOMST

Wat ik daarmee wil zeggen, ik vind kraamvisite eigenlijk NOT DONE. Moeder de vrouw moet een week in bed, de hele dag, met baby. Uch!

Als er 1 ding is wat ik in deze periode heb geleerd: Voorkom dat je kraamtijd een grote chaos is en geef een spetterend kraamfeest. Het gros van de kraamvisite lekker op 1 dag baby´tje kijken, en jij genieten van je kraamtijd. Hiermee creëer je genoeg ruimte voor de naaste familie en vrienden om ‘echt gezellig’ op kraamvisite te komen.

Vroeger vond ik een kraamfeest maar onpersoonlijk en stelde ik mijzelf voor dat de baby dan wordt gepresenteerd op een ronddraaiend plateau terwijl de visite bewonderend toekijkt. Nu interesseert dat mij niet zoveel meer. Een hapje, een drankje, een blik op de nieuwe spruit en wat social talk met de kersverse ouders, het lijkt me meer dan genoeg in deze toch al roerige tijd.

PRO KRAAMVISITE

Uiteraard zijn er uitzonderingen. Vrouwen die zonder problemen veel visite ontvangen, een taart hebben gebakken, de borstvoeding tussen de bedrijven door even geven en de koffie eigenhandig serveren met een heerlijke glimlach. En hier ook nog eens volop van genieten. Chapau!  Waarschijnlijk is dit de categorie vrouwen die goed is in loslaten, 100 dingen tegelijk kunnen, zich niet snel druk maken en wellicht wat minder last hebben van hun hormonen. Geboren kraamvrouwen!;-)

♥ Amanda

2 zielen 1 gedachte?
Iets met 2 zielen 1 gedachte.. 🙂
Continue Reading

Op vliegvakantie met je baby

IMAG2215Ik zag er als een blok tegenop: Vliegen met een baby. Na een druk jaar waarin een bevalling, een nieuwe gezinssituatie en een bruiloft plaatsvonden schreeuwde mijn innerlijke onrust om een weekje luieren in de zon. Al was ik er altijd van overtuigd dat ik direct zou kiezen voor de camping zodra ik kinderen had, kon ik de vliegvakantie nog niet loslaten. Zo gezegd zo gedaan: Lize was 10 maanden toen wij naar Griekenland op vakantie gingen.

Het vergt even wat organisatie en stress, maar wat een goede keus! Sterker nog, ik kan het absoluut iedereen aanraden.

Wij kozen ervoor om naar Griekenland (Zakynthos) te gaan, een kindvriendelijk land. Zakynthos is ongeveer het dichtstbijzijnde eiland qua vliegtijd. Daarnaast heb je hier een korte transfertijd, zo’n busritje blijft onprettig, zeker voor kleine kinderen. Ter voorbereiding heb ik bij reisbureaus, op forums en bij vrienden zoveel mogelijk info verzameld om de control-freak in mij gerust te stellen. Als je ook graag met je baby op onbezorgde vliegvakantie wilt, lees dan even mee. Ik heb mijn ervaringen even op een rijtje gezet. Wellicht kan ik je wat bruikbare tips geven!

EEN GOEDE VOORBEREIDING IS HET HALVE WERK

  • Vergeet niet dat je verplicht bent om voor je baby een identiteitskaart/paspoort aan te schaffen. Dus dat wordt gezellig kiekjes schieten.
  • Schaf een buggy aan. Je wandelwagen meenemen is echt onhandig en gaat je waarschijnlijk extra geld kosten. De buggy’s van tegenwoordig kunnen helemaal plat dus kan je kindje prima liggen.
  • Je mag naast je eigen koffer nog 10 kilo extra meenemen voor je kindje. Dus met een buggy en een luiertas kom je hier al snel aan. Dat wordt dus slim proppen in de koffer.
  • Potjes voeding en luiers verkopen ze ook op de plaats van bestemming. Tenslotte worden daar ook kinderen geboren. Dus besteed je kofferruimte liever aan een leuke zomerse outfit.
  • Poedermelk is wel handig om van thuis mee te nemen. Een pak kun je makkelijk in je koffer meenemen.

DE VLUCHT

Vliegen met je baby is in elke fase en voor elke ouder en baby anders. Dus het is moeilijk aan te gIMAG2225even hoe dit zal gaan verlopen. Ik kan natuurlijk wel wat tips geven om je voor te bereiden op een enigszins prettige vlucht.

  • Een baby onder de 1 jaar slaapt nog veel. Dat betekent dat als je je kindje een tijdje wakker kunt houden, de kans groot is dat hij/zij tijdens de vlucht in slaap valt. En geloof me, elk slaapje is voor elke ouder een opluchting van heb-ik-jou-daar.
  • Gevulde babyflessen kunnen zonder probleem door de douane. Je hoeft dus niet te emmeren met spa flesjes of kraanwater.
  • Geef je kindje wat te drinken tijdens het opstijgen en landen. Door het zuigen en slikken neemt de druk op de oortjes af. Een speen zal hetzelfde effect hebben. Cabinepersoneel is hier heel behulpzaam in!
  • Als je een kind hebt dat niet wilt slapen, duurt zelfs de kortste vlucht lang. Wees dan ook voorbereid als ‘animatieteam’.
    • Zet wat favoriete filmpjes op een tablet of telefoon (WIFI ontbreekt natuurlijk)
    • Koop nieuw speelgoed wat hij/zij in het vliegtuig kan ontdekken
    • Regel eventueel plaatsen op de eerste rij. Hier heb je wat meer beenruimte en kun je je kindje nog enigszins op de grond neerzetten om te spelen (als het kan zitten). 
    • Zorg voor eetmomenten, 5 minuten fruit eten is toch weer mooi meegenomen.
  • Verschonen in het vliegtuig is een hel (en onhygiënisch)! Zorg vooral dat je vlak voordat je het vliegtuig betreedt, je kind voorzien is van een schone luier.
  • Hygiëne doekjes zijn dan ook geen overbodige luxe tijdens de reis.
  • Mocht je toch nog vragen hebben dan kun je altijd even whats-appen met bijv. transavia.

ACCOMODATIE

Een absolute aanrader is appartementencomplex Korfiati. Wij hebben hier heerlijk vakantie gevierd dankzij de fijne eigenaren (deels Nederlandssprekend), heerlijk ruim tweekamerappartement met enorm balkon en het prachtige uitzicht over zee. wij boekten half-pension zodat wij met lize niet moeilijk hoefden te doen in restaurants.

Overigens hebben de eigenaren rekening gehouden met de kleintjes. Ze hebben 2 manden vol met speelgoed klaarstaan! Ons meisje heeft de hele vakantie op foam gespeeld zodat ze niet op de harde steentjes hoefde te spelen. Er is een kleine zwembad aanwezig zonder babybad, maar de rust die aan het zwembad heerst zorgt ervoor dat we aan het grote zwembad genoeg hadden.

Wat nog prettige bijkomstigheid is, de meeste kamers liggen pal aan het zwembad waardoor je babyfoon goed bereik heeft. Je zou er dus voor kunnen kiezen om aan het zwembad te liggen of aan de bar iets te drinken terwijl je kindje slaapt op de kamer een paar meter verderop.

NOG WAT TIPS VOOR OP DE PLAATS VAN BESTEMMING:
  • Ga voor een 2-kamerappartement om ook zelf nog wat bewegingsvrijheid te hebben wanneer kindlief op bed ligt.IMAG2180
  • Ook je baby wordt moe door reizen en de warmte. Rust is dus belangrijk, zeker de eerste 2 dagen.
  • Onderneem niet teveel tijdens je vakantie. Je baby zal blijer zijn met een gieter en wat water dan 100 km achterin een auto te zitten.
  • Besteed slaapjes van je baby’s als qualitytime, ga bijvoorbeeld om en om even aan het zwembad liggen.
  • Ga op tijd eten zodat je kindje niet te laat op bed ligt, ook al is dit niet gebruikelijk in deze landen. Slaap en ritme blijft een belangrijk ingrediënt voor je baby om fris een nieuwe dag in te gaan en zo’n vakantieomgeving is nou eenmaal ontzettend vermoeiend.
  • Geef je baby ruimte om te bewegen. In de schaduw kun je makkelijk een zachte ondergrond creëren met schuimplaten of een kleedje. Het is ook een idee om een opblaasbadje te kopen en deze als box gebruiken voor je baby. Zo zorg je ervoor dat je baby heerlijk geniet en jullie je handen ook nog redelijk vrij hebben. (Wij zagen (te) veel ouders die hun baby’s de hele dag vasthielden en in de buggy lieten zitten/liggen/slapen).

Fijne vakantie!

♥ Amanda

Continue Reading

De mijpaal die zindelijkheid heet

Ik kijk er al een tijdje naar uit, het moment van zindelijk worden. *Haaallelujah*. Oké, het is voor ons nog niet zover maar laat de tijd van schattige onderbroekjes maar komen hoor! Want eerlijk is eerlijk, hoe ouder ze worden hoe groter ‘de productie’ wordt. Af en toe heb ik te maken met een veldslag die is geëindigd in een fikse explosie tot aan de nek (die ik dan maar wijt aan de genetische aanleg van manlief). Trouwens, die broeierige omgeving lijkt me nou ook niet bepaald prettig voor het tere huidje ‘down there’. Ondertussen wordt er ook nog eens een aanslag op mijn rug gepleegd door het tillen op en van de commode.

Als ik het over zindelijkheid heb, moet ik ook altijd even denken aan de oudere generatie, ja die van de katoenen luiers. Mijn oma beweerde dat mijn moeder en haar zussen al zindelijk waren met 1 jaar. Nou kan ik mij er persoonlijk niks bij voorstellen, maar wie weet was dat toch de kracht van de katoenen luier? Of zijn die oude mensjes gewoon een beetje in het warretje door hun ietwat verouderde geheugen. Who knows..?

Mijn grootste angst van (net)zindelijke kinderen is zonder twijfel de hygiëne! Ik zie het al voor me, hangend in een wc pot (mama ik kom er niet meer uit), mouwen nat of onder de bruine.. “huh-hoe-is-dat-daar-nou-gekomen”.. Uhlg! En dan zal het thuis nog wel redelijk goed gaan. Maar die scholen! Ik weet niet of jij je nog herinnert hoe de kleuter wc ruikt? Mij niet gezien. Tja, ik ben nou eenmaal nogal een muts als het gaat om onzichtbaar vuil in de vorm van bacteriën.

In ieder geval dook ik alvast even in de wereld van het zindelijk worden..


Kinderen verschillen onderling enorm in de snelheid waarmee ze zindelijk worden. Meisjes zijn in veel gevallen wat sneller zindelijk dan jongens.

Voor kinderen is zindelijk worden een leerproces dat onderdeel is van de motorische ontwikkeling. Kinderen moeten hier vaardig in worden. Het naar de wc gaan is dan ook erg spannend voor veel kinderen.

Het beheersen van de blaas- en darmfunctie vindt plaats in 3 fasen. In de eerste fase (t/m 18 mnd) leegt de blaas zich vanuit een reflex. Tijdens fase 2 (18-24 mnd) gaat het kind zich steeds bewuster worden van de aandrang van plas en poep en tevens van het hebben van een natte luier. Als laatste fase (2-3 jaar) zal het kind zijn plas op kunnen houden en in staat zijn zelf te bepalen waar en wanneer hij wilt plassen. Er zijn een aantal signalen die aangeven dat een kind klaar is voor zindelijkheidstraining:

  • Als een kind dusdanig ver is in zijn taalontwikkeling dat hij aangeeft wat er aan de hand is: Piepie doen, bah doen, moet op potje, bah gedaan.
  • Een aantal uur droog kunnen blijven (plas ophouden)
  • Als een kind laat merken dat een natte luier vervelend is
  • Als een kind aangeeft dat hij gaat poepen/plassen

Op 5-jarige leeftijd zullen vrijwel alle kinderen overdag en ’s nachts zindelijk zijn voor zowel plassen als poepen, tenzij er sprake is  van een zindelijkheidsstoornis.

Voor ouders zijn er dan nog een aantal tips en trucs die ervoor zorgen dat het leerproces van zindelijk worden op een ontspannen manier verloopt.

  • Blijf ontspannen en rustig
  • Hou het positief, veel prijzen en eventueel belonen. Straffen werkt absoluut niet!
  • Schenk niet teveel aandacht aan ongelukjes. Laat het kind wel eigen verantwoordelijkheid nemen, in de vorm van zelf zorg dragen voor hygiëne, vieze kleren in wasmand doen en schone kleren pakken na een ongelukje.
  • Doe geen luiers om, om een natte broek te voorkomen, dit werkt tegenstrijdig. Een kind van 4 hoort daarbij eigenlijk geen luier meer om te hebben.
  • Lukt zindelijk worden niet spelenderwijs, maak dan toiletafspraken. Laat het kind 3x per dag op een vast tijdstip naar het toilet gaan en laat het daar 5 minuten zitten. Doe dit bijvoorbeeld na de maaltijd. Maak het toiletbezoek ook prettig met bijv. een boekje of kinderzitje. Ook kan men een beloningssysteem inzetten.
  • Met een beloningssysteem kan bijgehouden worden hoe vaak het kind droog is gebleven. Laat het kind hier zelf een rol in spelen door bijv. vakjes in te kleuren. Een bepaalde hoeveelheid dagen/nachten levert een afgesproken beloning op.
  • Een kind weinig tot niets laten drinken voor het slapen gaan levert geen effect op om bedplassen te laten verdwijnen. Door wel te drinken leert het kind zijn blaas te trainen en het maakt het kind gevoelig voor aandrangsignalen.
  • Een kind ’s nachts extra laten plassen is lastig omdat het kind goed wakker moet zijn om bewust te plassen. Handige tip is om elke avond (voor het slapen gaan) een nieuw wachtwoord af te spreken. Dit maakt het voor het kind een spannend spel en de ouder weet hierdoor zeker of het kind wakker is. Verder kan er een (plas)wekker worden gezet.

♥ Amanda

Continue Reading

Mijn instagram issue: afgetrainde body’s

Ik ben er nog niet uit wat het is, maar iets aan instagram triggert mij waardoor ik het leuk vind om al die foto’s te bekijken. Ik bewonder het hoe mooi men foto’s kan maken met telefoons. Ik oefen me een ongeluk met standen, filters, hoeken, licht enzovoort, maar helaas ik heb dat talent niet zo geloof ik.

Blote buiken brigade

Terwijl ik voor de zoveelste keer door het instagram scherm met nieuwe foto’s scrol, valt het mij op dat het aantal foto’s van vrouwen met blote strakke afgetrainde buiken in forse mate toeneemt. Allemaal knap, allemaal strak en allemaal perfect op de kiek vastgelegd in een strakke legging.

Ik kijk ernaar terwijl ik weemoedig het kwabje dat net over mijn broek heen komt zetten, in mijn skinny jeans prop. Niet dat ik te klagen heb, maar na die zwangerschap bestaat mijn buik uit compartimenten van opgerekt weefsel die vrolijk meedeinen als ik achter mijn dreumes aanhuppel.

Hype

Het is een hype, een foto in je halve naakte blootje. En allemaal in dezelfde pose! Als gevolg op chiazaadjes en tarwegrassen gaan we nu massaal aan de sport en leggen we vooral alles vast op camera. Ik vraag me alleen maar af WAAROM? Is het de kick van de complimentjes? Het aantal likes? De drang naar succes? Is het een verslaving? Oef.. de bewijsdrang blijkt maar weer groots in de online wereld.

Dus, sportief Instagram meisje (want ja het zijn meestal meisjes): ja ik vind dat je er goed uitziet, en ja ik vind het knap dat je dit met veel sporten hebt bereikt. Maar nee, ik hoef dat niet elke dag te zien, want daar krijg ik een soort complex van, terwijl ik daar echt geen reden voor heb.. maar het gebeurt toch, bijna. Nu denk jij weer “ja, en.. niet mijn probleem?!” Geef ik je gelijk in, hou dat vooral vast, want alleen met zo’n mentaliteit ben je in staat tot blote buiken selfies. Het ligt ook grotendeels aan mijzelf, omdat ik het mij aantrek en er klaarblijkelijk toch een stukje jaloezie in mij zit. Bluh.

Ik ga nu mijn reepje chocolade verorberen. Terwijl ik mijn buik inhoud. En mijn kwabje verstop. En Instagram foto’s bekijk.

Toch knaagt de vraag wat mensen drijft om zoveel (blote)selfies te plaatsen en hoe het komt dat ik zo’n anti gevoel ervaar over al die ‘afgetrainde lichamen’. En dan eens even verder kijken dan jaloezie;-)


Uit onderzoek van Swann e.a. (1987) blijkt dat mensen de behoefte hebben om reacties op te wekken die het zelfbeeld bevestigen. Ook blijkt dat we ‘onszelf-bevestigende informatie’ beter onthouden en accepteren. De sociale vergelijkingstheorie gaat ervan uit dat wij er zeker van willen zijn dat onze mening klopt. Dus wenden we ons tot anderen om onze meningen en zienswijzen te toetsen. In dit geval in de vorm van selfies op social media en de gewenste positieve reacties die hier op volgen. 

De reden dat ik een negatief gevoel ervaar bij het zien van dit soort selfies, kan natuurlijk worden verklaard door jaloezie. Het is mij vooralsnog niet gelukt zo strak in mijn vel te zitten, dat klopt. Maar ook kan het negatieve gevoel worden verklaard door het feit dat ik mij niet kan conformeren naar deze mensen. Het blijkt dat men sociale partners uitzoekt op basis van overeenkomsten in eigenschappen, competenties en uiterlijk. Zo’n overeenkomende sociale relatie zien we dan als ‘wij-groep’. Maar mensen die hiervan afwijken zien we automatisch als een zij-groep en uit onderzoek blijkt dat wij als vanzelf meer negatieve gevoelens ontwikkelen over een zij-groep. et voila!

♥ Amanda

 

 

Continue Reading

Over dreumesen & slecht eten

Prinses op de erwt

18:00 uur = partytime aan de eettafel! Voor ik het weet vliegen de eerder zo geliefde geprakte aardappels met bloemkool weer door de lucht om wederom op mijn net geboende vloer te belanden. Dit was poging 6 om Lize een hapje te laten nemen van haar avondeten. Na 1x proeven keek ze mij met een vies gezicht aan en liet alles quasi nonchalant uit haar mond vallen. Volgende pogingen waren vrij nutteloos. Hoofd wegdraaien, mond stijf dicht houden, vork weggooien, bord erachteraan… aargh! Ja er ontstaat zo langzamerhand toch wat meer strijd aan tafel. Aldus, geconstateerd door mijzelf.

Vol goede moed gingen wij aan de slag met wat meer smaakvolle recepten. Zo flanste manlief een heerlijke pasta in elkaar, overgoten met ‘erwtenpesto’. MjamMjam, ik -absoluut geen erwtenfan- vond het super lekker! Enkel was mevrouw de prinses niet gecharmeerd van dit voedzame hoogstandje. Al kokhalzend stalde ze haar hele dagmenu uit op tafel. Smakelijk!

Mogelijk een herkenbare situatie voor veel ouders en opvoeders met kinderen in de leeftijd van 1 tot 2 jaar. Een kind dat voorheen nog met gemak zijn bordje leeg at, laat opeens een enorme afkeur voor (hetzelfde) voedsel zien. Hoe komt dat nou eigenlijk en hoe kun je hier als ouder of opvoeder het beste mee omgaan?

Beschermingsmechanisme

Allereerst is het belangrijk om te beseffen dat het leren eten plaatsvindt in fasen en dat dit voornamelijk plaatsvindt in de leeftijd van 0-3 jaar. Een baby is niet in staat zijn eigen voedsel te kiezen, dit wordt voor hem opgelost door zijn ouders die zorgvuldig uitgekozen veilig voedsel aanbieden. Maar op het moment dat een kind gaat kruipen en/of lopen krijgt het de mogelijkheid om van zijn ouders weg te gaan. Dit brengt een risico met zich mee, namelijk dat het kind in de mogelijkheid is om in aanraking te komen met giftige besjes, paddenstoelen en andere ongezonde substanties die het kind op zijn weg door bijvoorbeeld de tuin tegenkomt. Om deze gevaren te beperken heeft moeder natuur een beschermingsmechanisme ontwikkeld, namelijk de voedselneofobie, dit betekent letterlijk: de angst voor nieuw voedsel. Evolutionair gezien een prachtig beschermingsmechanisme maar voor ouders soms een lastig gegeven. Het houdt namelijk in dat het kind nieuw of onbekend voedsel weigert.

Het is een fase

Het kind dat zijn voedsel weigert zal voor veel ouders een herkenbaar zijn. Een schrale troost is dat het doorlopen van deze periode normaal is en in de meeste gevallen tijdelijk. Al is geduld hierbij wel een vereiste, een kind zal het voedsel uiteindelijk wel gaan accepteren nadat het meermalen (gemiddeld zo’n 10 keer!!) wordt aangeboden.

 


 

Tips voor ontspannen tafelen met je kind

Als ouder is het van belang jezelf niet de schuld te geven van de eetproblemen bij je kind. Uiteindelijk kunnen problemen met eten ook onderliggende stoornissen of lichamelijke afwijkingen als veroorzakende factor hebben. Maar als dit is uitgesloten kunnen ouders veel zelf proberen om het eten weer ontspannen te laten verlopen.

  • Besef als ouder dat eten gepaard kan gaan met problematisch gedrag. Dit is normaal en gaat vanzelf weer over. Blijf rustig, bied regelmaat, voldoende tijd en heb zelfvertrouwen als ouder.
  • Als het kind ouder wordt, wordt het ook gevoelig voor wat zijn ouders doen. Als ouders bepaald voedsel niet lusten zal het kind dit klakkeloos overnemen zonder het voedsel ooit geproefd te hebben. Zelf het goede voorbeeld geven werkt het beste (dus niet zeggen dat het eten lekker is en het zelf niet eten).
  • Laat kinderen liever kleine porties eten dan eenmalig grote porties
  • Kondig het eten tijdig aan zodat het kind is voorbereid en zijn spel niet abrupt hoeft te beëindigen (wat negatieve reacties oproept).
  • Laat het kind hongerig aan tafel gaan, dus geen eten en drinken vlak voor het eten!
  • Gebruik geen dwang of dreigementen, dit houdt de maaltijd plezierig.
  • Schep kleine porties op en prijs wat het kind opeet. Liever een compliment voor een half leeggegeten bord dan boos worden vanwege een half resterend bord.
  • Heb meer oog voor wat het kind wel eet dan voor wat het niet eet.

Onthoud dat geen enkel kind hetzelfde is en dat elke opvoedingssituatie andere factoren heeft die invloed kunnen hebben op eetgedrag. Deze tips zijn er om je een handvat te bieden.

Succes!

♥ Amanda

 

Continue Reading

#1

Welkom op mijn blog! Ik ben Amanda (27), Afgestudeerd als toegepast Psycholoog en mama van Lize(1). Sinds augustus 2015 getrouwd met Stefan. Mijn passie: het gedrag en de ontwikkeling van kinderen. Mijn ding: psychologie, pedagogiek, geestelijk en lichamelijk welzijn, creatief bezig zijn en shoppen; voor weinig..als het even kan.

Ik geniet van mijn leven als nieuwe mama, ben gefrustreerd over de ongeorganiseerde bende en tijdsnood die dat met zich meebrengt en ook raak ik nogal eens verzeild in de nodige familie-issues. Gelukkig ben ik de trotse bezitter van ‘emotionele flexibiliteit’ waardoor vaak de optimist in mij naar boven komt en ik graag van me afschrijf om even de hectiek van alledag te relativeren.

De afgelopen jaren heb ik mooie ervaringen opgedaan in de kinderopvang en het (speciaal) onderwijs, hoofd vol kennis door het afronden van een super toffe opleiding, goeie leermomenten gehad bij leuke stages en veel mensen ontmoet met fantastische visies.

Tja, daar zit ik dan, al ongeveer een jaar druk solliciterend naar een uitdagende leuke baan. Ik wordt soms overmand door de nodige frustratie en teleurstelling. Want na 100 brieven, 98 afwijzingen, een je-bent-het-net-niet-geworden-sollicitatiegesprek en een draak van een werkgever waar ik een blauwe maandag heb gewerkt, ben ik het solliciteren wel eens beu. Gelukkig kan ik momenteel mijn ei kwijt in een leuke kinderopvangorganisatie. Maar ik merk dat ik kennis en ervaringen graag up-to-date wil houden, dus heb ik besloten ze gewoon op te schrijven en te delen in een blog gebaseerd op mijn persoonlijke belevenissen, kennis en ervaringen.

Droge kost is niet mijn ding. Ik giet graag een luchtig sausje over stoffige theorieën en gekke onderwerpen. Ik haal mijn inspiratie uit ervaringen uit het dagelijks leven.

Ik ga dan ook vol enthousiasme aan de slag met blogs over verschillende onderwerpen die ik in mijn leven tegenkom op ‘Liefsamanda’.

Uiteraard vind ik het super als je tijd neemt om even een comment achter te laten. Maar vooral hoop ik dat je de blogs met een gevoel van herkenning en veel leesplezier beleefd.

Welkom! 🙂

♥ Amanda

 

Continue Reading