Klaagzang: Hoe overleef ik mijn tweede zwangerschap?

Wat was het stil hé, ik weet het. Ik schaam mij diep. Maar de motivatie om te schrijven was even zoek. En dat had alles te maken met deze tweede zwangerschap, waarvan momenteel het einde in zicht is. Mocht je nou geen zin hebben in een persoonlijk verhaal met een ietwat negatief karakter, lees dan vooral niet verder!

Ik had me zo enorm verheugd op het weer zwanger zijn, misschien iets teveel zelfs. Want godallejezus, wat is een tweede zwangerschap zwaar. Ik wil echt niet teveel klagen hoor.. Nouja, eigenlijk wel. JA het is een wonder, en JA ik ben dankbaar, maar Nee het is gewoon niet zo leuk als bij de eerste keer zwanger zijn. Voor mij niet in ieder geval.

Vanaf het moment dat ik geteisterd werd door de misselijkheid heb ik mij dagelijks afgevraagd waar ik in godsnaam weer aan begonnen was. Even liggen op de bank met een serie is er niet bij, want een stuiterende dreumes/peuter die al vroeg het woordje nee heeft ontdekt wilt de hele dag ‘pelen’, zit uitgerekend nu  in een soort fase waarbij het voor elk slaapje een must is om een half uur te krijsen in bed.

Na 3 maanden, bestond de klaagzang voornamelijk nog uit enorme vermoeidheid. Genieten van het zwanger zijn deed ik eigenlijk niet. Het zat me vooral in de weg, zelfs het aankomen en dikker worden vond ik verschrikkelijk.

Ik voelde me een enorme zeekoe door mijn snelgroeiende buik en het stijgende nummertje op de weegschaal.

Deels werd dat ook veroorzaakt doordat men om mij heen mijn buik al zooo groot vond en doordat andere zwangeren op zeer vrolijke toon lieten weten ‘nog maar’ 3 kilo te zijn aangekomen. Pfoe..! Nice for you girl.. nee ik toch wel iets meer kilo’s. Ja echt waar.. Ja, nee het klopt inderdaad dat het niks zegt, ja het is inderdaad ook bij iedereen anders.. (@^&*grrr&^%$)

 

Met 30 weken lukte het niet meer om een fatsoenlijke collega te zijn (Lees: tillen en schoonmaken werd te zwaar) en raakte ik in de ziektewet. Hierdoor merkte ik al snel dat ik me psychisch en fysiek weer beter ging voelen. De enorme pijn in mijn lijf nam af, ik sliep weer beter, ik schafte zelfs mijn middagdutje af. En last but not least, ik voelde me weer ontzettend blij, heb zin om leuke dingen te doen en ik merk dat ik meer geduld en energie heb. Momenteel zit ik in mijn 3e week thuis en ik kan niet anders zeggen dan dat ik mij de hele zwangerschap nog niet zo lekker heb gevoeld. Ik kan eindelijk een beetje genieten van het zwanger zijn en ik kijk zelfs enorm uit naar de komst van de kleine spruit.

Nu terugkijkend op de afgelopen periode ben ik mij toch wel bewust geworden van het feit dat dit geen leuke periode was. Het verschil met nu is dusdanig groot dat ik hier toch wel van ben geschrokken en ziekmelden een goede keus was. Zwanger zijn is tenslotte een bijzondere periode in je leven die je niet snel meer over kunt doen (Nouja, kan wel.. maar dat is een persoonlijke keuze). Moraal van het verhaal is dan ook dat je ervan moet genieten en als dat niet lukt, je er alles aan moet doen om wel het gelukkige gevoel boven te krijgen door wellicht andere keuzes te maken.

En Ja! Ik heb ook weer zin en inspiratie om over leuke dingen te schrijven.

Er staan al een paar leuke onderwerpen op mijn to do lijstje! Hopelijk tot snel!

♥ Amanda

Continue Reading

Over baby’s krijgen en anti-slaap praktijken

Natuurlijk ben ik super gelukkig dat we weer een baby’tje mogen krijgen en probeer ik zoveel mogelijk te genieten van deze zwangerschap. Maar eerlijk gezegd kwam er wel een lichtelijke paniek opzetten omdat ik nu weet wat er komen gaat (waarschijnlijk). Waar ik  bij Lize alles vrij zonnig inzag, ken ik nu de harde werkelijkheid: Storm met af en toe een glimp van de zon.  En ja, dan spreek ik inderdaad voor mijzelf.
Hetgeen waar ik het meest tegenop zie als baby #2 wordt geboren, zijn de gebroken nachten. Ik kon mij er niet zoveel bij voorstellen hoe het zou zijn als je een baby hebt die elke nacht om de zoveel uur gevoed, getroost en gewiegd moet worden. Ik dacht “Dat regelen we wel even” en dan weer vrolijk verder slapen en de baby dus ook. Niet rekening houdend met slaaploosheid door het slaapgebrek, zorgen over of de baby nog wel ademt en pijnlijke tieten die op ontploffen staan.

Nu ben al ik niet bepaald de Doornroosje van de familie. Al sinds mijn schooltijd heb ik grote moeite om een fatsoenlijke nachtrust te pakken. Bij mij gaat het een beetje om en om, de ene nacht slaap ik goed de andere niet. Net zoals oma’s dat zeg maar hebben. Ik slaap vaak onrustig en ik bezit de fantastisch kwaliteit om in bed even een fijn piekermomentje in te lassen. Tijdens mijn zwangerschap sliep ik trouwens als een roosje, wat een uitkomst was dat. Maar dat werd natuurlijk lichtelijk verstoord toen baby Lize zich aandiende en ik mijzelf geen raad wist met mijn overbezorgde gevoelens en hormoonexplosies.

Ik heb zeer zeker een half jaar lang nachten gemaakt van +/- 3 uur. Niet doordat we een kind hadden dat ’s nachts vaak wakker was, nee hoor.. ik was zelf gewoon een beetje van de rel waardoor ik moeite had met inslapen en doorslapen. Ik weet ondertussen dat dit deels werd veroorzaakt door hormonen. Na 6 maanden ging dit beter en werd ik weer een beetje mens. Maar het dromen en slaapwandelen blijft toch een heikel puntje waar het hele gezin soms onder lijdt. Soms werd ik wakker en stond ik midden in de kamer een vrachtwagen tegen te IMG_20160703_201646houden, of duwde ik Stefan bijna uit bed omdat hij zómaar bovenop Lize was gaan liggen. Of die keer dat ik Lize bruut uit bed trok omdat er iets ergs met haar gebeurde.. oepsie! Ook nu storm ik regelmatig de gang op omdat Lize op de overloop rondloopt zonder dat het traphekje dicht is. Zodra het lampje naast mijn bed aan wordt gedaan door manlief die een halve hartverzakking heeft ondergaan door mijn gebrul, ben ik altijd meteen wakker en schaam ik mij diep. Slaapwandelen is zeg maar echt mijn ding. Ik hoop van harte dat ik die genen niet doorgeef, anders kan het nog wel eens druk worden op de gang.

 

Ik kan er nu om lachen, maar in die periode was het weinige slapen een serieus probleem waar je op een gegeven moment psychisch en lichamelijk last van krijgt. Hiervoor ben ik meerdere malen bij de dokter geweest. Met slaapmedicatie kon ik het niet-slapen tijdelijk doorbreken. Maar uiteindelijk is het natuurlijk een psychische en lichamelijke oorzaak die lastig op te lossen is. Ook heb ik de nodige forums afgespeurd naar verhalen van mensen waarin ik herkenning kon vinden. Gelukkig ben ik niet de enige die dit probleem heeft ervaren. Sommige vrouwen blijven nog jarenlang slaapproblemen houden na de geboorte van hun kind. De enige echte oplossing voor dit probleem is in mijn ogen het zoeken naar dingen die ontspannend werken maar tegelijkertijd wel energie kosten. Op die manier ga je voldaan je bed in. Denk aan een dagtripje waarbij je kunt genieten van elkaar, sporten of een (korte) vakantie.  

Nighty Night!

♥ Amanda

 

 

Continue Reading

Een plas in de kast..

Ik hou van schone kindjes. Vooral als ze naar het kinderdagverblijf zijn geweest. Bij thuiskomst vind ik namelijk de halve zandbak in de schoenen, tussen de tenen, in de haren en in de nekplooi. Een heerlijke mengeling van zand en zonnebrand. Ik vind het vies om ze zo naar bed te laten gaan, dus even afspoelen onder de douche is vaste prik na een warme dag.

Dat douchen vindt plaats middels een vast ritueel. Aangezien mevrouw graag zelf doet, beginnen we altijd met de sokken. Om vervolgens over te gaan in een jolige stoeipartij waarbij madame over de grond rolt en in een deuk ligt terwijl moeders een romper en luier probeert te trotseren.

Een stoeipartij, en wat strenge woorden later loopt mijn dreumes dan trots over de bovenverdieping in d’r blote nakie te paraderen. Eerst doet ze even een check up in de spiegel, als dat verwonderend is goedgekeurd rent ze naar d’r speelgoed om daar met d’r blote billen tussen te gaan zitten. Dit alles terwijl ik mijn best doe alle spullen bij elkaar te rapen voor de douchesessie met mijn dochter en haar al tig keer heb geroepen om naar de badkamer te komen. Oh ja, als kers op de taart mag Lize altijd lekker zelfstandig een washandje uit de kast pakken.

Ja en toen gebeurde het. Dramatisch kwam ze de overloop op gerend terwijl ze druk gebarend naar de kast en al meppend op haar private parts, mij iets duidelijk probeerde te maken. Ik interpreteerde het als: Daar mam, kijk! Daar is iets gebeurd, dat kwam hierrrr vandaan! Toen ik ging kijken bij de kast trof ik een natte plek aan met een hoop spetters tegen en in de kast.

Ik zie meteen voor me hoe ze met een krachtige straal zo de kast in pieste.

Het was zo’n momentje.

♥ Amanda

 

Continue Reading

Op vliegvakantie met je baby

IMAG2215Ik zag er als een blok tegenop: Vliegen met een baby. Na een druk jaar waarin een bevalling, een nieuwe gezinssituatie en een bruiloft plaatsvonden schreeuwde mijn innerlijke onrust om een weekje luieren in de zon. Al was ik er altijd van overtuigd dat ik direct zou kiezen voor de camping zodra ik kinderen had, kon ik de vliegvakantie nog niet loslaten. Zo gezegd zo gedaan: Lize was 10 maanden toen wij naar Griekenland op vakantie gingen.

Het vergt even wat organisatie en stress, maar wat een goede keus! Sterker nog, ik kan het absoluut iedereen aanraden.

Wij kozen ervoor om naar Griekenland (Zakynthos) te gaan, een kindvriendelijk land. Zakynthos is ongeveer het dichtstbijzijnde eiland qua vliegtijd. Daarnaast heb je hier een korte transfertijd, zo’n busritje blijft onprettig, zeker voor kleine kinderen. Ter voorbereiding heb ik bij reisbureaus, op forums en bij vrienden zoveel mogelijk info verzameld om de control-freak in mij gerust te stellen. Als je ook graag met je baby op onbezorgde vliegvakantie wilt, lees dan even mee. Ik heb mijn ervaringen even op een rijtje gezet. Wellicht kan ik je wat bruikbare tips geven!

EEN GOEDE VOORBEREIDING IS HET HALVE WERK

  • Vergeet niet dat je verplicht bent om voor je baby een identiteitskaart/paspoort aan te schaffen. Dus dat wordt gezellig kiekjes schieten.
  • Schaf een buggy aan. Je wandelwagen meenemen is echt onhandig en gaat je waarschijnlijk extra geld kosten. De buggy’s van tegenwoordig kunnen helemaal plat dus kan je kindje prima liggen.
  • Je mag naast je eigen koffer nog 10 kilo extra meenemen voor je kindje. Dus met een buggy en een luiertas kom je hier al snel aan. Dat wordt dus slim proppen in de koffer.
  • Potjes voeding en luiers verkopen ze ook op de plaats van bestemming. Tenslotte worden daar ook kinderen geboren. Dus besteed je kofferruimte liever aan een leuke zomerse outfit.
  • Poedermelk is wel handig om van thuis mee te nemen. Een pak kun je makkelijk in je koffer meenemen.

DE VLUCHT

Vliegen met je baby is in elke fase en voor elke ouder en baby anders. Dus het is moeilijk aan te gIMAG2225even hoe dit zal gaan verlopen. Ik kan natuurlijk wel wat tips geven om je voor te bereiden op een enigszins prettige vlucht.

  • Een baby onder de 1 jaar slaapt nog veel. Dat betekent dat als je je kindje een tijdje wakker kunt houden, de kans groot is dat hij/zij tijdens de vlucht in slaap valt. En geloof me, elk slaapje is voor elke ouder een opluchting van heb-ik-jou-daar.
  • Gevulde babyflessen kunnen zonder probleem door de douane. Je hoeft dus niet te emmeren met spa flesjes of kraanwater.
  • Geef je kindje wat te drinken tijdens het opstijgen en landen. Door het zuigen en slikken neemt de druk op de oortjes af. Een speen zal hetzelfde effect hebben. Cabinepersoneel is hier heel behulpzaam in!
  • Als je een kind hebt dat niet wilt slapen, duurt zelfs de kortste vlucht lang. Wees dan ook voorbereid als ‘animatieteam’.
    • Zet wat favoriete filmpjes op een tablet of telefoon (WIFI ontbreekt natuurlijk)
    • Koop nieuw speelgoed wat hij/zij in het vliegtuig kan ontdekken
    • Regel eventueel plaatsen op de eerste rij. Hier heb je wat meer beenruimte en kun je je kindje nog enigszins op de grond neerzetten om te spelen (als het kan zitten). 
    • Zorg voor eetmomenten, 5 minuten fruit eten is toch weer mooi meegenomen.
  • Verschonen in het vliegtuig is een hel (en onhygiënisch)! Zorg vooral dat je vlak voordat je het vliegtuig betreedt, je kind voorzien is van een schone luier.
  • Hygiëne doekjes zijn dan ook geen overbodige luxe tijdens de reis.
  • Mocht je toch nog vragen hebben dan kun je altijd even whats-appen met bijv. transavia.

ACCOMODATIE

Een absolute aanrader is appartementencomplex Korfiati. Wij hebben hier heerlijk vakantie gevierd dankzij de fijne eigenaren (deels Nederlandssprekend), heerlijk ruim tweekamerappartement met enorm balkon en het prachtige uitzicht over zee. wij boekten half-pension zodat wij met lize niet moeilijk hoefden te doen in restaurants.

Overigens hebben de eigenaren rekening gehouden met de kleintjes. Ze hebben 2 manden vol met speelgoed klaarstaan! Ons meisje heeft de hele vakantie op foam gespeeld zodat ze niet op de harde steentjes hoefde te spelen. Er is een kleine zwembad aanwezig zonder babybad, maar de rust die aan het zwembad heerst zorgt ervoor dat we aan het grote zwembad genoeg hadden.

Wat nog prettige bijkomstigheid is, de meeste kamers liggen pal aan het zwembad waardoor je babyfoon goed bereik heeft. Je zou er dus voor kunnen kiezen om aan het zwembad te liggen of aan de bar iets te drinken terwijl je kindje slaapt op de kamer een paar meter verderop.

NOG WAT TIPS VOOR OP DE PLAATS VAN BESTEMMING:
  • Ga voor een 2-kamerappartement om ook zelf nog wat bewegingsvrijheid te hebben wanneer kindlief op bed ligt.IMAG2180
  • Ook je baby wordt moe door reizen en de warmte. Rust is dus belangrijk, zeker de eerste 2 dagen.
  • Onderneem niet teveel tijdens je vakantie. Je baby zal blijer zijn met een gieter en wat water dan 100 km achterin een auto te zitten.
  • Besteed slaapjes van je baby’s als qualitytime, ga bijvoorbeeld om en om even aan het zwembad liggen.
  • Ga op tijd eten zodat je kindje niet te laat op bed ligt, ook al is dit niet gebruikelijk in deze landen. Slaap en ritme blijft een belangrijk ingrediënt voor je baby om fris een nieuwe dag in te gaan en zo’n vakantieomgeving is nou eenmaal ontzettend vermoeiend.
  • Geef je baby ruimte om te bewegen. In de schaduw kun je makkelijk een zachte ondergrond creëren met schuimplaten of een kleedje. Het is ook een idee om een opblaasbadje te kopen en deze als box gebruiken voor je baby. Zo zorg je ervoor dat je baby heerlijk geniet en jullie je handen ook nog redelijk vrij hebben. (Wij zagen (te) veel ouders die hun baby’s de hele dag vasthielden en in de buggy lieten zitten/liggen/slapen).

Fijne vakantie!

♥ Amanda

Continue Reading

Mijn instagram issue: afgetrainde body’s

Ik ben er nog niet uit wat het is, maar iets aan instagram triggert mij waardoor ik het leuk vind om al die foto’s te bekijken. Ik bewonder het hoe mooi men foto’s kan maken met telefoons. Ik oefen me een ongeluk met standen, filters, hoeken, licht enzovoort, maar helaas ik heb dat talent niet zo geloof ik.

Blote buiken brigade

Terwijl ik voor de zoveelste keer door het instagram scherm met nieuwe foto’s scrol, valt het mij op dat het aantal foto’s van vrouwen met blote strakke afgetrainde buiken in forse mate toeneemt. Allemaal knap, allemaal strak en allemaal perfect op de kiek vastgelegd in een strakke legging.

Ik kijk ernaar terwijl ik weemoedig het kwabje dat net over mijn broek heen komt zetten, in mijn skinny jeans prop. Niet dat ik te klagen heb, maar na die zwangerschap bestaat mijn buik uit compartimenten van opgerekt weefsel die vrolijk meedeinen als ik achter mijn dreumes aanhuppel.

Hype

Het is een hype, een foto in je halve naakte blootje. En allemaal in dezelfde pose! Als gevolg op chiazaadjes en tarwegrassen gaan we nu massaal aan de sport en leggen we vooral alles vast op camera. Ik vraag me alleen maar af WAAROM? Is het de kick van de complimentjes? Het aantal likes? De drang naar succes? Is het een verslaving? Oef.. de bewijsdrang blijkt maar weer groots in de online wereld.

Dus, sportief Instagram meisje (want ja het zijn meestal meisjes): ja ik vind dat je er goed uitziet, en ja ik vind het knap dat je dit met veel sporten hebt bereikt. Maar nee, ik hoef dat niet elke dag te zien, want daar krijg ik een soort complex van, terwijl ik daar echt geen reden voor heb.. maar het gebeurt toch, bijna. Nu denk jij weer “ja, en.. niet mijn probleem?!” Geef ik je gelijk in, hou dat vooral vast, want alleen met zo’n mentaliteit ben je in staat tot blote buiken selfies. Het ligt ook grotendeels aan mijzelf, omdat ik het mij aantrek en er klaarblijkelijk toch een stukje jaloezie in mij zit. Bluh.

Ik ga nu mijn reepje chocolade verorberen. Terwijl ik mijn buik inhoud. En mijn kwabje verstop. En Instagram foto’s bekijk.

Toch knaagt de vraag wat mensen drijft om zoveel (blote)selfies te plaatsen en hoe het komt dat ik zo’n anti gevoel ervaar over al die ‘afgetrainde lichamen’. En dan eens even verder kijken dan jaloezie;-)


Uit onderzoek van Swann e.a. (1987) blijkt dat mensen de behoefte hebben om reacties op te wekken die het zelfbeeld bevestigen. Ook blijkt dat we ‘onszelf-bevestigende informatie’ beter onthouden en accepteren. De sociale vergelijkingstheorie gaat ervan uit dat wij er zeker van willen zijn dat onze mening klopt. Dus wenden we ons tot anderen om onze meningen en zienswijzen te toetsen. In dit geval in de vorm van selfies op social media en de gewenste positieve reacties die hier op volgen. 

De reden dat ik een negatief gevoel ervaar bij het zien van dit soort selfies, kan natuurlijk worden verklaard door jaloezie. Het is mij vooralsnog niet gelukt zo strak in mijn vel te zitten, dat klopt. Maar ook kan het negatieve gevoel worden verklaard door het feit dat ik mij niet kan conformeren naar deze mensen. Het blijkt dat men sociale partners uitzoekt op basis van overeenkomsten in eigenschappen, competenties en uiterlijk. Zo’n overeenkomende sociale relatie zien we dan als ‘wij-groep’. Maar mensen die hiervan afwijken zien we automatisch als een zij-groep en uit onderzoek blijkt dat wij als vanzelf meer negatieve gevoelens ontwikkelen over een zij-groep. et voila!

♥ Amanda

 

 

Continue Reading