5x tips in de nee-fase

Zomaar plotseling van de een op de andere dag ontdekte mijn dreumes dat ‘nee’ ook een leuk woord is. Op zich begon het best grappig. Lize heb je een leuke dag gehad? Nee! Vind je papa lief? Nee! Heb je poep op je hoofd? Nee! Nou hahaha.. lachen gieren brullen en zo aandoenlijk dat zo’n erwtje een nieuw woordje heeft geleerd.. aahh. Tot de dag dat het erwtje veranderde in een driftkikker.

IMG_4002Nee is zo’n beetje het enige woord dat nog ter tafel komt, en naast de spraak doet tegenwoordig ook de hele lichaamstaal mee. Als ik drinken in haar verkeerde beker schenk is het nee + op de grond liggen krijsen en spartelen, in de winkel is het grappig om keihard weg te rennen (oh gosh, richting het wijnschap), bij het oversteken gaat ze midden op straat liggen omdat ze geen hand wilt geven en als het eten niet naar wens is wordt het bord over de tafel geslingerd.

Nu hoor ik het gros denken: Lekker aan het opvoeden daar! Als je mij dit verhaal een paar jaar geleden had verteld had ik waarschijnlijk net zo gereageerd. Maar nu zie ik die verhoudingen toch wat anders. HET GEBEURT GEWOON, tussen de wel-uitgedachte opvoedpraktijken door.

Nou dacht ik altijd dat je met goed communiceren en duidelijke regels en ritme dit soort ellende wel aan kon. Maar van die wolk stortte ik dus af. Niks is minder waar. Het zal gerust wel wat bijdragen, maar geloof mij: Op sommige dagen pak ik het liefst een rol behang en stop ik dat kleine monster er even achter. Als ik ’s avonds dan even bij haar ga kijken zwijmel ik dan nog wel even weg hoor..  mijn baby. ahh.. om vervolgens de volgende ochtend weer met klotsende oksels en het zweet in de bilnaad een dwarse dreumes te overtuigen van het feit dat rondlopen met een poepluier niet bepaald fris is, sandalen in de stromende regen niet fijn zijn, die oranje jas niet mooi staat op die roze broek en het echt veel fijner is om lopend naar de winkel te gaan i.p.v. met de auto.

Uiteraard staat de theorie er vol mee: De Nee-fase, de tijd waarin kinderen gaan ontdekken dat ze een eigen willetje hebben en hun identiteit gaan ontwikkelen. Ze ontdekken dat ze met nee andere reacties kunnen uitlokken en situaties kunnen beïnvloeden. Een hele normale ontwikkeling, maar voor jonge ouders soms best zwaar. Ik zet de beste tips en trucs even op een rijtje. Maar geloof me, je kan het woordje nee niet bannen. 

  1. Stel je kind  geen vragen waar het met nee op kan antwoorden. Geef liever duidelijk aan wat je gaat doen.
    • Wil je mee naar boven lopen? Nee! → We gaan naar boven
    • Zullen we je luier even verschonen? Nee! → We gaan je luier verschonen
  2. Als je kind blijft weigeren door dwars te doen kies ik er vaak voor hem 2 keuzes te geven:
    • Ga je zelf naar boven lopen of zal ik je tillen? Jij mag kiezen. Zodra hij dwars blijft kun je nu je kind naar boven tillen (waarschijnlijk onder luid protest) maar je hebt het wel van te voren aangegeven. In de toekomst zal hij steeds vaker kiezen voor zelf lopen.
  3. Laat je niet leiden door emoties, zie het als een toneelstuk waarin je je kind helpt om zijn emoties onder woorden te brengen. Je kind ligt voor de 5e keer schreeuwend en tierend op de grond omdat hij zijn zin niet krijgt. Jij raakt zwaar geïrriteerd en bent geneigd hem vast te pakken en te roepen: en nu houd je op! Het raakt je emotioneel.
    • Probeer rustig te blijven en je kind te begrijpen. Hij leert momenteel tot hoever hij kan gaan en moet even dealen met een enorme teleurstelling. Hij weet nog niet goed hoe hij zijn emoties wel kan uiten. Door tegen je kind te schreeuwen geef je eigenlijk aan dat dit een goede manier van uiten is. Liever kies je voor:
      • Negeren totdat hij rustig wordt, dan geef je hem weer positieve aandacht.
      • Pak hem vast en knuffel hem
      • Zeg tegen hem dat je begrijpt dat hij boos is maar dat … nou eenmaal niet kan.
  4. Wees consequent in je handelen! Als je je kind toch steeds zijn zin geeft omdat hij anders boos wordt leert hij niet wat de regels zijn thuis en zal dwars gedrag blijven omdat hij weet dat het effect heeft om te schreeuwen.
  5. Complimenten. ‘Wat je aandacht geeft, groeit’ een mooie quote die perfect omschrijft hoe kinderen ontwikkelen. Positieve aandacht zorgt ervoor dat kinderen in het vervolg weer dat positieve gedrag laten zien. Zit je kind rustig te kleuren aan een tafel, is een compliment voor het fijne spelen zo gemaakt. Poetst je kind zomaar eens zijn tanden zonder strijd, geef hem hier een compliment voor. Complimenten geven is zoveel positiever en doet een kind goed. Toch wordt het gauw vergeten. Negatief reageren op het dwarse gedrag van kinderen kan de sfeer in huis soms flink naar beneden halen, daarnaast doet het weinig tegen het dwarse gedrag van je kind.

Ik weet hoe lastig deze fase is, en geloof mij. Af en toe ben ik het zo zat! Maar ik zie nu dat consequent zijn, liefde geven en duidelijke regels toch wel zijn vruchten afwerpt. Ook hierin is natuurlijk geen kind en situatie hetzelfde. Maar een handvat hier en daar kan nooit kwaad toch;-).

Andere ervaringen of tips zijn natuurlijk zeer welkom! Ik ben erg benieuwd!

Succes!

Liefs ♥ Amanda

Continue Reading

De mijpaal die zindelijkheid heet

Ik kijk er al een tijdje naar uit, het moment van zindelijk worden. *Haaallelujah*. Oké, het is voor ons nog niet zover maar laat de tijd van schattige onderbroekjes maar komen hoor! Want eerlijk is eerlijk, hoe ouder ze worden hoe groter ‘de productie’ wordt. Af en toe heb ik te maken met een veldslag die is geëindigd in een fikse explosie tot aan de nek (die ik dan maar wijt aan de genetische aanleg van manlief). Trouwens, die broeierige omgeving lijkt me nou ook niet bepaald prettig voor het tere huidje ‘down there’. Ondertussen wordt er ook nog eens een aanslag op mijn rug gepleegd door het tillen op en van de commode.

Als ik het over zindelijkheid heb, moet ik ook altijd even denken aan de oudere generatie, ja die van de katoenen luiers. Mijn oma beweerde dat mijn moeder en haar zussen al zindelijk waren met 1 jaar. Nou kan ik mij er persoonlijk niks bij voorstellen, maar wie weet was dat toch de kracht van de katoenen luier? Of zijn die oude mensjes gewoon een beetje in het warretje door hun ietwat verouderde geheugen. Who knows..?

Mijn grootste angst van (net)zindelijke kinderen is zonder twijfel de hygiëne! Ik zie het al voor me, hangend in een wc pot (mama ik kom er niet meer uit), mouwen nat of onder de bruine.. “huh-hoe-is-dat-daar-nou-gekomen”.. Uhlg! En dan zal het thuis nog wel redelijk goed gaan. Maar die scholen! Ik weet niet of jij je nog herinnert hoe de kleuter wc ruikt? Mij niet gezien. Tja, ik ben nou eenmaal nogal een muts als het gaat om onzichtbaar vuil in de vorm van bacteriën.

In ieder geval dook ik alvast even in de wereld van het zindelijk worden..


Kinderen verschillen onderling enorm in de snelheid waarmee ze zindelijk worden. Meisjes zijn in veel gevallen wat sneller zindelijk dan jongens.

Voor kinderen is zindelijk worden een leerproces dat onderdeel is van de motorische ontwikkeling. Kinderen moeten hier vaardig in worden. Het naar de wc gaan is dan ook erg spannend voor veel kinderen.

Het beheersen van de blaas- en darmfunctie vindt plaats in 3 fasen. In de eerste fase (t/m 18 mnd) leegt de blaas zich vanuit een reflex. Tijdens fase 2 (18-24 mnd) gaat het kind zich steeds bewuster worden van de aandrang van plas en poep en tevens van het hebben van een natte luier. Als laatste fase (2-3 jaar) zal het kind zijn plas op kunnen houden en in staat zijn zelf te bepalen waar en wanneer hij wilt plassen. Er zijn een aantal signalen die aangeven dat een kind klaar is voor zindelijkheidstraining:

  • Als een kind dusdanig ver is in zijn taalontwikkeling dat hij aangeeft wat er aan de hand is: Piepie doen, bah doen, moet op potje, bah gedaan.
  • Een aantal uur droog kunnen blijven (plas ophouden)
  • Als een kind laat merken dat een natte luier vervelend is
  • Als een kind aangeeft dat hij gaat poepen/plassen

Op 5-jarige leeftijd zullen vrijwel alle kinderen overdag en ’s nachts zindelijk zijn voor zowel plassen als poepen, tenzij er sprake is  van een zindelijkheidsstoornis.

Voor ouders zijn er dan nog een aantal tips en trucs die ervoor zorgen dat het leerproces van zindelijk worden op een ontspannen manier verloopt.

  • Blijf ontspannen en rustig
  • Hou het positief, veel prijzen en eventueel belonen. Straffen werkt absoluut niet!
  • Schenk niet teveel aandacht aan ongelukjes. Laat het kind wel eigen verantwoordelijkheid nemen, in de vorm van zelf zorg dragen voor hygiëne, vieze kleren in wasmand doen en schone kleren pakken na een ongelukje.
  • Doe geen luiers om, om een natte broek te voorkomen, dit werkt tegenstrijdig. Een kind van 4 hoort daarbij eigenlijk geen luier meer om te hebben.
  • Lukt zindelijk worden niet spelenderwijs, maak dan toiletafspraken. Laat het kind 3x per dag op een vast tijdstip naar het toilet gaan en laat het daar 5 minuten zitten. Doe dit bijvoorbeeld na de maaltijd. Maak het toiletbezoek ook prettig met bijv. een boekje of kinderzitje. Ook kan men een beloningssysteem inzetten.
  • Met een beloningssysteem kan bijgehouden worden hoe vaak het kind droog is gebleven. Laat het kind hier zelf een rol in spelen door bijv. vakjes in te kleuren. Een bepaalde hoeveelheid dagen/nachten levert een afgesproken beloning op.
  • Een kind weinig tot niets laten drinken voor het slapen gaan levert geen effect op om bedplassen te laten verdwijnen. Door wel te drinken leert het kind zijn blaas te trainen en het maakt het kind gevoelig voor aandrangsignalen.
  • Een kind ’s nachts extra laten plassen is lastig omdat het kind goed wakker moet zijn om bewust te plassen. Handige tip is om elke avond (voor het slapen gaan) een nieuw wachtwoord af te spreken. Dit maakt het voor het kind een spannend spel en de ouder weet hierdoor zeker of het kind wakker is. Verder kan er een (plas)wekker worden gezet.

♥ Amanda

Continue Reading