Borstvoedingsissues

De afgescheurde tepel

Borstvoeden terwijl er visite is of bijna langskomt blijkt wederom een heikel punt te zijn in mijn kraamtijd. Nou ben ik lichtelijk een muts als het gaat om voeden in het openbaar. Dat doe ik gewoon niet graag, nouja.. alleen thuis of in het bijzijn van de vrouwelijke persoontjes in mijn naaste familie. Nu kan het natuurlijk een enkele keer voorkomen dat ik thuis even ongegeneerd aan het voeden ben terwijl er plotseling visite op de stoep staat. Tja, dat betekent dus even snel nadenken: Of ik koppel nu in alle bruutheid af met de consequentie dat mijn tepel er waarschijnlijk half afscheurt (tja, dat afkoppelen is niet mijn ding hoor) en ga boven verder voeden, óf ik waarschuw de visite in kwestie bij binnenkomst dat ik nog even aan het voeden ben.. ervan uitgaande dat ze de onderliggende boodschap – dus blijf even op afstand – wel begrijpen. Omdat ik mijn baby niet uit zijn tevreden momentje wil halen kies ik heel stoer voor de laatste optie. Maar tjonge, mijn visite blijkt daar heulemaaaaaal geen moeite mee te hebben hoor.. en jawel, mijn baby en tiet worden vervolgens vanaf een halve meter afstand bewonderd terwijl mijn baby nog een aai over de bol krijgt. Met een boei van ‘heb ik jou daar’ heb ik toen besloten voortaan toch maar af te koppelen en ergens anders te voeden als er visite langskomt. Die afgescheurde tepel neem ik wel voor lief.

Borstvoedingsmeuk

Borstvoeding geven betekent dat er overal in huis borstvoedingsmeuk rondslingert in de vorm van lek-pads, flesjes, borstkolf en bergen borstvoedvlekkenwas. Met een peuter in huis die zo ongeveer alles exact imiteert levert dit de nodige memorabele taferelen op. Zo wilt mevrouw ook persé met lek-pads in haar shirt rondlopen en rent er dagelijks een peuter door het huis pompend op een kolf die netjes op haar shirt wordt bevestigd in de hoop dat het iets oplevert, en vervolgens zwaar teleurgesteld roept ‘dat ie het niet doet’! Nee schat.. die onschuldige minitietjes van jou gaan voorlopig nog niks doen op het gebied van ´melkies´. Thank god! Dat moest ze even verwerken in de vorm van een flinke jankpartij.

De grondige inspectie

Toch blijft de melkfabriek voor mijn peuter een fascinerend iets. Nou doe ik ook totaal geen moeite om iets af te schermen in haar bijzijn. Maar het is gegarandeerd gespreksonderwerp nummer 1 bij madame. Dusdanig dat ik ervan overtuigd ben dat ze zo zou kunnen aansluiten bij de borstvoedinspectie. Onder de douche moet ik alle zeilen bijzetten om het onderwerp te veranderen naar de belevenissen in de speeltuin terwijl ik probeer te focussen op het insoppen en uitwassen van peuterhaartjes. Op de een of andere manier is het een superrrr leuk onderwerp want vervolgens gaat de interesse weer uit naar haar eigen minitietjes. Oke, just go with the flow!

De tiet- en telefoondeal

Naast dat het natuurlijk úbergezond en fijn is om borstvoeding te geven heb ik toch maar weer een voordeel gevonden ten opzichte van flesvoeding. Tijdens borstvoeding heb je namelijk 1 hand vrij (Oh Yeah), wat het moment uitermate geschikt maakt om de lange lijst met appjes te beantwoorden, social media te checken, boodschappenlijstjes te maken, de agenda bij te werken, rekeningen te betalen, online te shoppen en de administratie te doen. Ja het is echt top die borstvoeding. Nu ik langzaamaan overga op flesvoeding kom ik hoogstwaarschijnlijk vreselijk in tijdsnood. En zit ik binnenkort weer lekker moeilijk te doen door met mijn kin de fles in haar mondje te houden terwijl ik een poging doe om de afstandbediening te pakken te krijgen. Zwaar leeeeven!

♥ Liefs Amanda

Continue Reading

Als je erachter komt dat de gemiddelde acteur op tv jonger is dan jij..

gtstGTST

Als die-hard GTST fan is mij echt niet ontgaan dat de soap een duidelijke verjongingskuur heeft ondergaan. De piepjonge sam, rover(wat een naam), wiet en rikki huppelen al weer enige tijd rond in de soap. Daarnaast is de soap zich ook overduidelijk gaan specialiseren in mannelijke hapjes met afgetrainde body’s.

Blijkbaar was de komst van mega-toby zo’n groot succes, dat er een aparte zoektocht is geweest naar acteurs met mooi lichaam. Want plotseling was daar Thijs Kramer (Oeh Lala) en had tot mijn grote verbazing Job Zonneveld een geweldige transformatie ondergaan (Teun kuilboer eat you’r heart out). De acteerprestaties van deze knapen ga ik hier echt niet bekritiseren, maar eerlijk is eerlijk: ik blijf graag mijn soapje kijken met deze knapperds op de buis.

My Confession

Nou moet ik even iets bekennen: Ik google mensen; bekende mensen. Gewoon, leuk om te zien waar ze in gespeeld hebben en hoe oud ze zijn. Nou schrik ik me toch steeds de pleuris, wat blijkt: ik ben ouder dan de de getransformeerde Job Zonneveld! Potverdorie, laat dat beschuitje dan ook maar zitten. Of wat dacht je van de nieuwe Syl (not-my-type) Selmhorst? Die bleek nog vloeibaar goed te zijn geweest ten tijden van mijn 1e Citotoets! Oh My God, dat is confronterend.

Wipkip

KOEKOEK! Het idee dat er een hele schare succesvolle, afgetrainde ‘kinderen’ bestaat die rond het jaar 2000 zijn geboren vind ik tamelijk raar.

In mijn beleving zit die bevolkingsgroep nog op een wipkip in de speeltuin. Nu blijkt dat ze dat wel zitten maar ondertussen met ontbloot bovenlijf en afgetrainde biceps.

Hallo realiteitscheck, tijd om wakker te worden en vooral volwassen. Soms vergeet ik even dat we allemaal ouder worden, dus ook de kleutertjes en peutertjes van toen zijn momenteel bezig met een veelbelovende studie naar micro-organismen in de ruimte. Tja, mijn jaren als 20-er heb ik er tenslotte ook al bijna opzitten.

Die nieuwe fase, ik moet er soms nog even aan wennen denk ik.. of minder GTST kijken.

Of ik kom gewoon tot de fijne conclusie dat de jeugd van tegenwoordig ontzettend knap en succesvol is. Stay Positive!

 

♥ Amanda

 

Continue Reading

Mijn instagram issue: afgetrainde body’s

Ik ben er nog niet uit wat het is, maar iets aan instagram triggert mij waardoor ik het leuk vind om al die foto’s te bekijken. Ik bewonder het hoe mooi men foto’s kan maken met telefoons. Ik oefen me een ongeluk met standen, filters, hoeken, licht enzovoort, maar helaas ik heb dat talent niet zo geloof ik.

Blote buiken brigade

Terwijl ik voor de zoveelste keer door het instagram scherm met nieuwe foto’s scrol, valt het mij op dat het aantal foto’s van vrouwen met blote strakke afgetrainde buiken in forse mate toeneemt. Allemaal knap, allemaal strak en allemaal perfect op de kiek vastgelegd in een strakke legging.

Ik kijk ernaar terwijl ik weemoedig het kwabje dat net over mijn broek heen komt zetten, in mijn skinny jeans prop. Niet dat ik te klagen heb, maar na die zwangerschap bestaat mijn buik uit compartimenten van opgerekt weefsel die vrolijk meedeinen als ik achter mijn dreumes aanhuppel.

Hype

Het is een hype, een foto in je halve naakte blootje. En allemaal in dezelfde pose! Als gevolg op chiazaadjes en tarwegrassen gaan we nu massaal aan de sport en leggen we vooral alles vast op camera. Ik vraag me alleen maar af WAAROM? Is het de kick van de complimentjes? Het aantal likes? De drang naar succes? Is het een verslaving? Oef.. de bewijsdrang blijkt maar weer groots in de online wereld.

Dus, sportief Instagram meisje (want ja het zijn meestal meisjes): ja ik vind dat je er goed uitziet, en ja ik vind het knap dat je dit met veel sporten hebt bereikt. Maar nee, ik hoef dat niet elke dag te zien, want daar krijg ik een soort complex van, terwijl ik daar echt geen reden voor heb.. maar het gebeurt toch, bijna. Nu denk jij weer “ja, en.. niet mijn probleem?!” Geef ik je gelijk in, hou dat vooral vast, want alleen met zo’n mentaliteit ben je in staat tot blote buiken selfies. Het ligt ook grotendeels aan mijzelf, omdat ik het mij aantrek en er klaarblijkelijk toch een stukje jaloezie in mij zit. Bluh.

Ik ga nu mijn reepje chocolade verorberen. Terwijl ik mijn buik inhoud. En mijn kwabje verstop. En Instagram foto’s bekijk.

Toch knaagt de vraag wat mensen drijft om zoveel (blote)selfies te plaatsen en hoe het komt dat ik zo’n anti gevoel ervaar over al die ‘afgetrainde lichamen’. En dan eens even verder kijken dan jaloezie;-)


Uit onderzoek van Swann e.a. (1987) blijkt dat mensen de behoefte hebben om reacties op te wekken die het zelfbeeld bevestigen. Ook blijkt dat we ‘onszelf-bevestigende informatie’ beter onthouden en accepteren. De sociale vergelijkingstheorie gaat ervan uit dat wij er zeker van willen zijn dat onze mening klopt. Dus wenden we ons tot anderen om onze meningen en zienswijzen te toetsen. In dit geval in de vorm van selfies op social media en de gewenste positieve reacties die hier op volgen. 

De reden dat ik een negatief gevoel ervaar bij het zien van dit soort selfies, kan natuurlijk worden verklaard door jaloezie. Het is mij vooralsnog niet gelukt zo strak in mijn vel te zitten, dat klopt. Maar ook kan het negatieve gevoel worden verklaard door het feit dat ik mij niet kan conformeren naar deze mensen. Het blijkt dat men sociale partners uitzoekt op basis van overeenkomsten in eigenschappen, competenties en uiterlijk. Zo’n overeenkomende sociale relatie zien we dan als ‘wij-groep’. Maar mensen die hiervan afwijken zien we automatisch als een zij-groep en uit onderzoek blijkt dat wij als vanzelf meer negatieve gevoelens ontwikkelen over een zij-groep. et voila!

♥ Amanda

 

 

Continue Reading