5x tips in de nee-fase

Zomaar plotseling van de een op de andere dag ontdekte mijn dreumes dat ‘nee’ ook een leuk woord is. Op zich begon het best grappig. Lize heb je een leuke dag gehad? Nee! Vind je papa lief? Nee! Heb je poep op je hoofd? Nee! Nou hahaha.. lachen gieren brullen en zo aandoenlijk dat zo’n erwtje een nieuw woordje heeft geleerd.. aahh. Tot de dag dat het erwtje veranderde in een driftkikker.

IMG_4002Nee is zo’n beetje het enige woord dat nog ter tafel komt, en naast de spraak doet tegenwoordig ook de hele lichaamstaal mee. Als ik drinken in haar verkeerde beker schenk is het nee + op de grond liggen krijsen en spartelen, in de winkel is het grappig om keihard weg te rennen (oh gosh, richting het wijnschap), bij het oversteken gaat ze midden op straat liggen omdat ze geen hand wilt geven en als het eten niet naar wens is wordt het bord over de tafel geslingerd.

Nu hoor ik het gros denken: Lekker aan het opvoeden daar! Als je mij dit verhaal een paar jaar geleden had verteld had ik waarschijnlijk net zo gereageerd. Maar nu zie ik die verhoudingen toch wat anders. HET GEBEURT GEWOON, tussen de wel-uitgedachte opvoedpraktijken door.

Nou dacht ik altijd dat je met goed communiceren en duidelijke regels en ritme dit soort ellende wel aan kon. Maar van die wolk stortte ik dus af. Niks is minder waar. Het zal gerust wel wat bijdragen, maar geloof mij: Op sommige dagen pak ik het liefst een rol behang en stop ik dat kleine monster er even achter. Als ik ’s avonds dan even bij haar ga kijken zwijmel ik dan nog wel even weg hoor..  mijn baby. ahh.. om vervolgens de volgende ochtend weer met klotsende oksels en het zweet in de bilnaad een dwarse dreumes te overtuigen van het feit dat rondlopen met een poepluier niet bepaald fris is, sandalen in de stromende regen niet fijn zijn, die oranje jas niet mooi staat op die roze broek en het echt veel fijner is om lopend naar de winkel te gaan i.p.v. met de auto.

Uiteraard staat de theorie er vol mee: De Nee-fase, de tijd waarin kinderen gaan ontdekken dat ze een eigen willetje hebben en hun identiteit gaan ontwikkelen. Ze ontdekken dat ze met nee andere reacties kunnen uitlokken en situaties kunnen beïnvloeden. Een hele normale ontwikkeling, maar voor jonge ouders soms best zwaar. Ik zet de beste tips en trucs even op een rijtje. Maar geloof me, je kan het woordje nee niet bannen. 

  1. Stel je kind  geen vragen waar het met nee op kan antwoorden. Geef liever duidelijk aan wat je gaat doen.
    • Wil je mee naar boven lopen? Nee! → We gaan naar boven
    • Zullen we je luier even verschonen? Nee! → We gaan je luier verschonen
  2. Als je kind blijft weigeren door dwars te doen kies ik er vaak voor hem 2 keuzes te geven:
    • Ga je zelf naar boven lopen of zal ik je tillen? Jij mag kiezen. Zodra hij dwars blijft kun je nu je kind naar boven tillen (waarschijnlijk onder luid protest) maar je hebt het wel van te voren aangegeven. In de toekomst zal hij steeds vaker kiezen voor zelf lopen.
  3. Laat je niet leiden door emoties, zie het als een toneelstuk waarin je je kind helpt om zijn emoties onder woorden te brengen. Je kind ligt voor de 5e keer schreeuwend en tierend op de grond omdat hij zijn zin niet krijgt. Jij raakt zwaar geïrriteerd en bent geneigd hem vast te pakken en te roepen: en nu houd je op! Het raakt je emotioneel.
    • Probeer rustig te blijven en je kind te begrijpen. Hij leert momenteel tot hoever hij kan gaan en moet even dealen met een enorme teleurstelling. Hij weet nog niet goed hoe hij zijn emoties wel kan uiten. Door tegen je kind te schreeuwen geef je eigenlijk aan dat dit een goede manier van uiten is. Liever kies je voor:
      • Negeren totdat hij rustig wordt, dan geef je hem weer positieve aandacht.
      • Pak hem vast en knuffel hem
      • Zeg tegen hem dat je begrijpt dat hij boos is maar dat … nou eenmaal niet kan.
  4. Wees consequent in je handelen! Als je je kind toch steeds zijn zin geeft omdat hij anders boos wordt leert hij niet wat de regels zijn thuis en zal dwars gedrag blijven omdat hij weet dat het effect heeft om te schreeuwen.
  5. Complimenten. ‘Wat je aandacht geeft, groeit’ een mooie quote die perfect omschrijft hoe kinderen ontwikkelen. Positieve aandacht zorgt ervoor dat kinderen in het vervolg weer dat positieve gedrag laten zien. Zit je kind rustig te kleuren aan een tafel, is een compliment voor het fijne spelen zo gemaakt. Poetst je kind zomaar eens zijn tanden zonder strijd, geef hem hier een compliment voor. Complimenten geven is zoveel positiever en doet een kind goed. Toch wordt het gauw vergeten. Negatief reageren op het dwarse gedrag van kinderen kan de sfeer in huis soms flink naar beneden halen, daarnaast doet het weinig tegen het dwarse gedrag van je kind.

Ik weet hoe lastig deze fase is, en geloof mij. Af en toe ben ik het zo zat! Maar ik zie nu dat consequent zijn, liefde geven en duidelijke regels toch wel zijn vruchten afwerpt. Ook hierin is natuurlijk geen kind en situatie hetzelfde. Maar een handvat hier en daar kan nooit kwaad toch;-).

Andere ervaringen of tips zijn natuurlijk zeer welkom! Ik ben erg benieuwd!

Succes!

Liefs ♥ Amanda

You may also like

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *