Mijn instagram issue: afgetrainde body’s

Ik ben er nog niet uit wat het is, maar iets aan instagram triggert mij waardoor ik het leuk vind om al die foto’s te bekijken. Ik bewonder het hoe mooi men foto’s kan maken met telefoons. Ik oefen me een ongeluk met standen, filters, hoeken, licht enzovoort, maar helaas ik heb dat talent niet zo geloof ik.

Blote buiken brigade

Terwijl ik voor de zoveelste keer door het instagram scherm met nieuwe foto’s scrol, valt het mij op dat het aantal foto’s van vrouwen met blote strakke afgetrainde buiken in forse mate toeneemt. Allemaal knap, allemaal strak en allemaal perfect op de kiek vastgelegd in een strakke legging.

Ik kijk ernaar terwijl ik weemoedig het kwabje dat net over mijn broek heen komt zetten, in mijn skinny jeans prop. Niet dat ik te klagen heb, maar na die zwangerschap bestaat mijn buik uit compartimenten van opgerekt weefsel die vrolijk meedeinen als ik achter mijn dreumes aanhuppel.

Hype

Het is een hype, een foto in je halve naakte blootje. En allemaal in dezelfde pose! Als gevolg op chiazaadjes en tarwegrassen gaan we nu massaal aan de sport en leggen we vooral alles vast op camera. Ik vraag me alleen maar af WAAROM? Is het de kick van de complimentjes? Het aantal likes? De drang naar succes? Is het een verslaving? Oef.. de bewijsdrang blijkt maar weer groots in de online wereld.

Dus, sportief Instagram meisje (want ja het zijn meestal meisjes): ja ik vind dat je er goed uitziet, en ja ik vind het knap dat je dit met veel sporten hebt bereikt. Maar nee, ik hoef dat niet elke dag te zien, want daar krijg ik een soort complex van, terwijl ik daar echt geen reden voor heb.. maar het gebeurt toch, bijna. Nu denk jij weer “ja, en.. niet mijn probleem?!” Geef ik je gelijk in, hou dat vooral vast, want alleen met zo’n mentaliteit ben je in staat tot blote buiken selfies. Het ligt ook grotendeels aan mijzelf, omdat ik het mij aantrek en er klaarblijkelijk toch een stukje jaloezie in mij zit. Bluh.

Ik ga nu mijn reepje chocolade verorberen. Terwijl ik mijn buik inhoud. En mijn kwabje verstop. En Instagram foto’s bekijk.

Toch knaagt de vraag wat mensen drijft om zoveel (blote)selfies te plaatsen en hoe het komt dat ik zo’n anti gevoel ervaar over al die ‘afgetrainde lichamen’. En dan eens even verder kijken dan jaloezie;-)


Uit onderzoek van Swann e.a. (1987) blijkt dat mensen de behoefte hebben om reacties op te wekken die het zelfbeeld bevestigen. Ook blijkt dat we ‘onszelf-bevestigende informatie’ beter onthouden en accepteren. De sociale vergelijkingstheorie gaat ervan uit dat wij er zeker van willen zijn dat onze mening klopt. Dus wenden we ons tot anderen om onze meningen en zienswijzen te toetsen. In dit geval in de vorm van selfies op social media en de gewenste positieve reacties die hier op volgen. 

De reden dat ik een negatief gevoel ervaar bij het zien van dit soort selfies, kan natuurlijk worden verklaard door jaloezie. Het is mij vooralsnog niet gelukt zo strak in mijn vel te zitten, dat klopt. Maar ook kan het negatieve gevoel worden verklaard door het feit dat ik mij niet kan conformeren naar deze mensen. Het blijkt dat men sociale partners uitzoekt op basis van overeenkomsten in eigenschappen, competenties en uiterlijk. Zo’n overeenkomende sociale relatie zien we dan als ‘wij-groep’. Maar mensen die hiervan afwijken zien we automatisch als een zij-groep en uit onderzoek blijkt dat wij als vanzelf meer negatieve gevoelens ontwikkelen over een zij-groep. et voila!

♥ Amanda

 

 

You may also like

1 reactie

  1. Super leuk en verslavend om te lezen! Ik moet er zo om lachen en daarnaast een hoop handige tips en informatie.
    Ik zit al met smart te wachten op de volgende!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *