Over dreumesen & slecht eten

Prinses op de erwt

18:00 uur = partytime aan de eettafel! Voor ik het weet vliegen de eerder zo geliefde geprakte aardappels met bloemkool weer door de lucht om wederom op mijn net geboende vloer te belanden. Dit was poging 6 om Lize een hapje te laten nemen van haar avondeten. Na 1x proeven keek ze mij met een vies gezicht aan en liet alles quasi nonchalant uit haar mond vallen. Volgende pogingen waren vrij nutteloos. Hoofd wegdraaien, mond stijf dicht houden, vork weggooien, bord erachteraan… aargh! Ja er ontstaat zo langzamerhand toch wat meer strijd aan tafel. Aldus, geconstateerd door mijzelf.

Vol goede moed gingen wij aan de slag met wat meer smaakvolle recepten. Zo flanste manlief een heerlijke pasta in elkaar, overgoten met ‘erwtenpesto’. MjamMjam, ik -absoluut geen erwtenfan- vond het super lekker! Enkel was mevrouw de prinses niet gecharmeerd van dit voedzame hoogstandje. Al kokhalzend stalde ze haar hele dagmenu uit op tafel. Smakelijk!

Mogelijk een herkenbare situatie voor veel ouders en opvoeders met kinderen in de leeftijd van 1 tot 2 jaar. Een kind dat voorheen nog met gemak zijn bordje leeg at, laat opeens een enorme afkeur voor (hetzelfde) voedsel zien. Hoe komt dat nou eigenlijk en hoe kun je hier als ouder of opvoeder het beste mee omgaan?

Beschermingsmechanisme

Allereerst is het belangrijk om te beseffen dat het leren eten plaatsvindt in fasen en dat dit voornamelijk plaatsvindt in de leeftijd van 0-3 jaar. Een baby is niet in staat zijn eigen voedsel te kiezen, dit wordt voor hem opgelost door zijn ouders die zorgvuldig uitgekozen veilig voedsel aanbieden. Maar op het moment dat een kind gaat kruipen en/of lopen krijgt het de mogelijkheid om van zijn ouders weg te gaan. Dit brengt een risico met zich mee, namelijk dat het kind in de mogelijkheid is om in aanraking te komen met giftige besjes, paddenstoelen en andere ongezonde substanties die het kind op zijn weg door bijvoorbeeld de tuin tegenkomt. Om deze gevaren te beperken heeft moeder natuur een beschermingsmechanisme ontwikkeld, namelijk de voedselneofobie, dit betekent letterlijk: de angst voor nieuw voedsel. Evolutionair gezien een prachtig beschermingsmechanisme maar voor ouders soms een lastig gegeven. Het houdt namelijk in dat het kind nieuw of onbekend voedsel weigert.

Het is een fase

Het kind dat zijn voedsel weigert zal voor veel ouders een herkenbaar zijn. Een schrale troost is dat het doorlopen van deze periode normaal is en in de meeste gevallen tijdelijk. Al is geduld hierbij wel een vereiste, een kind zal het voedsel uiteindelijk wel gaan accepteren nadat het meermalen (gemiddeld zo’n 10 keer!!) wordt aangeboden.

 


 

Tips voor ontspannen tafelen met je kind

Als ouder is het van belang jezelf niet de schuld te geven van de eetproblemen bij je kind. Uiteindelijk kunnen problemen met eten ook onderliggende stoornissen of lichamelijke afwijkingen als veroorzakende factor hebben. Maar als dit is uitgesloten kunnen ouders veel zelf proberen om het eten weer ontspannen te laten verlopen.

  • Besef als ouder dat eten gepaard kan gaan met problematisch gedrag. Dit is normaal en gaat vanzelf weer over. Blijf rustig, bied regelmaat, voldoende tijd en heb zelfvertrouwen als ouder.
  • Als het kind ouder wordt, wordt het ook gevoelig voor wat zijn ouders doen. Als ouders bepaald voedsel niet lusten zal het kind dit klakkeloos overnemen zonder het voedsel ooit geproefd te hebben. Zelf het goede voorbeeld geven werkt het beste (dus niet zeggen dat het eten lekker is en het zelf niet eten).
  • Laat kinderen liever kleine porties eten dan eenmalig grote porties
  • Kondig het eten tijdig aan zodat het kind is voorbereid en zijn spel niet abrupt hoeft te beëindigen (wat negatieve reacties oproept).
  • Laat het kind hongerig aan tafel gaan, dus geen eten en drinken vlak voor het eten!
  • Gebruik geen dwang of dreigementen, dit houdt de maaltijd plezierig.
  • Schep kleine porties op en prijs wat het kind opeet. Liever een compliment voor een half leeggegeten bord dan boos worden vanwege een half resterend bord.
  • Heb meer oog voor wat het kind wel eet dan voor wat het niet eet.

Onthoud dat geen enkel kind hetzelfde is en dat elke opvoedingssituatie andere factoren heeft die invloed kunnen hebben op eetgedrag. Deze tips zijn er om je een handvat te bieden.

Succes!

♥ Amanda

 

You may also like

4 reacties

    1. Bedankt Ilse! Er zijn natuurlijk altijd uitzonderingen he ;-). Of jullie zijn met nummer 3 gewoon al volleerd aan de eettafel! Haha..

  1. Oooooh wat herkenbaar dit! Zo’n beetje met alle bullets hierboven ben ik al de “fout” mee in gegaan. Mooie ervan is dat je er van leert en het de volgende dag anders doet en warempel het werkt 😉

    Ik vind je verhalen erg leuk geschreven en moet er stiekem wel om lachen.

    Keep up the nice work!

    1. Haha ja wij hebben zelf ook nog dagelijks strijd hoor. Geen enkele ouder doet het gelukkig perfect! Maar een handvat hier en daar is natuurlijk nooit verkeerd.
      Bedankt voor het compliment!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *